Menig tijd is ‘verloren’ gegaan aan het discussiëren over de leukste, de mooiste, de slechtste, de lelijkste, het indrukwekkendste van wackynomads reis door Zuid-Oost Azie. Onderstaand vind je een top van wat wij hebben gezien.
Thit Cho oftewel Hondenvlees wordt in Vietnam veel geconsumeerd. Iedereen is er dol op. Het schijnt een hele typische smaak te hebben, nergens mee te vergelijken. Het schijnt voor mannen potentieverhogend te zijn. Het is het duurste vlees in Vietnam. En op de markt en bij de restaurantjes langs de weg zitten de hondjes braaf in hun kooitjes,zonder water,te wachten tot ze aan de beurt zijn om op een bord te belanden.
Zielig vind je dat als westerling en hondeneigenaar. Maar waarom eigenlijk? Waarom eet je wel vlees van kippen, koeien, varkens en zijn honden zielig. Omdat je het niet gewend bent. In nederland koop je pakjes met watervolgepomptvlees waar geen dier meer in te herkennen is. In Nederland heb je niks met het slachten van dieren te maken. In Nederland worden kipfilets gekweekt door de kipjes continu een proces van 3 kwartier licht en een kwartier donker te laten ondergaan. Hey het is dag, eten eten eten, hey het is nacht slapen, hey het is dag, eten eten eten. Etc. Etc.
In Nederland kreeg een Amsterdams meisje in Artis een cavia op schoot. Toen het beestje begon te bewegen begon het meisje te krijsen. Of ze hem alsjeblieft wilden uitzetten!
Jochem en Estelle zijn vanaf 4 april in Australie! Hun nieuwe site is: www.wackynomads.nl/australie
Mijdrecht, 17-04-2008 door Sandrine
En daar zit ik dan weer, op de Dubloen in Mijdrecht achter de pc, uitkijkend op dorre bomen en een grauwe lucht. Waar zijn de palmbomen, witte stranden, Indonesische geuren en vooral…waar zijn de mensen! Wat me vooral opvalt is dat het hier zo enorm stil is! De geluiden die je daar hoort zijn hier niet, ik hoor alleen af en toe een auto. De mensen zitten binnen op hun werk en er loopt niemand op straat. Verder vind ik het behoorlijk koud! Van minimaal 35 graden naar 4 is toch een heel verschil. Zelfs binnen loop ik met mn jas aan.
Senggigi, 8 april, 2008 door Sandrine
Selamat Malam! (ja ik leer steeds meer Indonesisch!) Hier een update van mij uit Indonesie!
De laatste dagen met Estelle en Jochem op Bali waren heel tof! We hebben een auto gehuurd en zijn naar Amed gereden. Jochem achter het stuur in een jeep die heel erg veel weg had van de gammele Suzuki van mn moeder. En dan om je heen veel langsscheurende idiote motorrijders. Estelle zat achterin en werd een beetje panisch. Jochem en ik konden de humor er wel van in zien en hadden de grootste lol! In Amed sliepen we in een mooie bungalow aan t strand en hebben we s’ochtends nog lekker gesnorkeld. De terugweg naar Kuta ging over een heel smal kustweggetje met steile heuvels en af en toe een gammele brug of doorwaadbare plaats waar we door moesten. We stopten nog om te snorkelen bij een Japans wrak, een kleine boot in het water met enorm veel vissen! Echt mooi! Zelfs Estelle heeft ervan genoten 
Maar wel hand in hand met haar grote zus.
He jij daar, je bent zojuist op onze weblog beland. Wij zijn Sandrine, Jochem en Estelle en we zijn vanaf 1 Oktober 2007 op reis door Zuid-Oost-Azië. Ben je benieuwd wat we allemaal meemaken? Hoevaak we beroofd worden? Van welke gerechten we de buikrace hebben gekregen? Welke vieze beestjes er snachts in ons bed rondkruipen? Dan moet je verder lezen........